Gistermorgen op een christelijk/katholiek tijdstip opgestaan om kaarten te scoren voor Kylie in Ahoy. Omdat we al naar Girls Aloud gaan, vonden we het niet nodig om 2 weken later weer naar Londen te gaan. En dus stonden we om half tien in de morgen bij het GWK te Haarlem. Er stond al een rijtje mensen te wachten die je qua uiterlijk kon indelen in de concerten die in de verkoop gingen. Oude Rockers (Bruce Springsteen), Altoos (Radiohead), Oude nichten (Dolly parton) en huppelkutjes (M/V) en wij voor Kylie. Op zich goed te doen, en wij maakten ons geen zorgen.
Totdat we om tien uur zagen hoe de medewerker van het GWK, tergend langzaam, stuk voor stuk, alle kaartjes ging halen, en afrekenen. Zo zagen wij de minuten, en onze kans op kaartjes (in onze ogen) wegtikken. Uiteindelijk na 20 minuten en 6 grijze haren waren we aan de beurt, en kregen we onze kaartjes. Daarna zijn we meteen naar Amsterdam gegaan om de DVD White Diamond te kopen. Tel daarbij op dat ze ook nog eens optrad bij Wetten Dass en het kylie avondje was compleet.
Ik ga niets zeggen over de DVD, daar moet je zelf maar een oordeel over vellen. Het zal voor fans misschien leuker zijn dan voor niet-fans, en misschien ook iets tereurstellender, omdat je eigenlijk nog steeds niets van de echte kylie ziet. Een niet-fan ziet misschien meer, vandaar dus zelf maar kijken.
Toch heb ik stiekum meer zin in de Girls aloud, maar dat komt omdat het toch ook in London is. Na het 4e seizoen van Dr Who, en een hotel in de buurt van Forbidden Planet.
London is op dat moment dan toch een klein stukje Hemel op aarde.