Schrikkelbericht

Ik vond dat ik vandaag, ondanks weinig nieuws, toch een berichtje moest plaatsen. Alleen al omdat het maar 1 x in de vier jaar voorkomt, deze datum. Het zal toch jammer zijn, dat je het dan vergeet.

Tsja... Het was wel een enerverend dagje... maar daar hebben we het later wel over. Lekker vaag..

Dit weekend ga ik het eens lekker rustig houden. Beetje lezen, beetje tv kijken, beetje de stad in... en morgenavond kuch Idols kuch... en de eurovisie keuze van Engeland.

Dus kom me zondag even omdraaien... anders dan krijg ik doorligplekken

Zie hier.....

Onze toekomstige woning... Althans over 6 jaar. Vorig jaar ging ik wandelen met een vriendin en de honden. Op een gegeven moment liepen we langs dit pand. Na lang zoeken (google) zag ik dat dit het oude hoofdpand was van het Deo-ziekenhuis. Oit was ik daar geweest, maar via een nieuwe jaren 60-ingang. Nu is het ziekenhuis weg, en wordt er op het oude terrein een nieuwe wijk gemaakt. Het enige orginele is dit pand, en ik wil er wonen. We hebben ons dan ook ingeschreven.

Nou ja, zover dan de droom. De werkelijk is dat het waarschijnlijk onbetaalbaar gaat worden met de huidige woningprijzen, maar wie weet. Het duurt nog zeker 4 jaar, voordat de eerste huizen worden opgeleverd, met vertragingen wel langer.

Heb ik in ieder geval iets om naar uit te kijken....

Rare weken

Het is al weer een tijdje geleden dat ik heb geblogd. Dit is niet omdat ik niet te melden heb, maar het was een rare week...

Vier dagen voor mijn verjaardag is mijn oma overleden. dagen daarna vierde ik mijn verjaardsagsfeestje, onder andere in de lichtfabriek en stond ik te dansen in laserlight. 2 dagen daarna zat ik in een baptistenkerk te luisteren naar een zijige dominee en stond ik aan de laatste rustplaats van mijn oma. Om vervolgens gisteren te horen dat het bedrijf waar ik werk gaat verhuizen naar Utrecht. Je begrijpt... het waren rare dagen.

Mijn oma is 94 jaar geworden. Heeft altijd zelfstandig gewoond, is nooit echt ziek geweest en was heel snel weg. Op maandag waren mijn ouders nog in het ziekenhuis, en spraken ze over naar huis gaan, op woensdag was ze overleden. Dit is waarschijnlijk de reden, dat het mij weinig raakt. Natuurlijk denk ik vaak terug aan haar de laatste dagen, en natuurlijk ga ik het ritje naar Almelo missen, en haar soeppies en gehaakte pannelappen. Maar de manier waarop ze heeft geleeft en is gestorven, is zoals het zou moeten gaan. Geen lang ziekbed, geen verzorgingstehuis, geen eenzaamheid. De hemel heeft er een engeltje bij, en daar ben ik eerder blij om dan intens verdrietig.

Mijn verjaardag was gezellig. Eindelijk 24...

Dat het bedrijf zou gaan verhuizen was al een gerucht. Dat gerucht is vrijdag bevestigd. Utrecht wordt het... Niet zo een drama... Komen we wel over heen..

Eindelijk de tijd om alle boeken te lezen die ik voor mijn verjaardag heb gekregen...

Ik ben benieuwd wat deze week gaat brengen.

Nog even dit...

Deze week struikelde ik op een website, die ik inmiddels al heb leeggeplukt, met allerlei 12" mixen uit de oude doos...

Hij staat inmiddels in het rijtje.. er zit vast wel iets voor jullie tussen!!

Hoofd vol....

Balans..... grootboek..... tussenfuckinghulprekening....

Maar het gaat redelijk goed. Normaalgesproken kom ik met een LOI cursus niet verder dan bestellen en betalen, en lees ik net de inleiding. Nu lig ik eigenlijk goed op schema, voor jawel, de eerste maand. Nog 4,5 te gaan.

En dat allemaal om de mid-life-crisis voor te zijn, wanneer je ineens alles over een andere boeg gooit en van baan en (soms) leven wisselt. Dan moet je wel een basis hebben om te kunnen wisselen.

Zaterdag wordt ik 37....

Dus als ik zondag in ene ga motorrijden met een 16e jarige nieuwe chick, dan weten jullie waar het door komt....

Confrontaties

Hij liep tegelijkertijd met ons de nieuwe H&M aan het leidseplein binnen. Ik herkende hem meteen, of dacht hem te herkennen. Heel lang geleden hadden onze levens elkaar heel eventjes aangeraakt. Hoe we elkaar hebben leren kennen dat weet ik niet meer. Het was de tijd zonder internet en e-mail. Samen met zijn toenmalige vriend zijn we in Den Haag uitgeweest, samen met hem heb ik In Bed with Madonna in de bioscoop gezien. Toen ik hem later in de iT tegenkwam had hij het hoog in zijn bol gekregen en was het enige contact een hoi en doei.

Hij liep tegelijkertijd met ons de nieuwe H&M in en ik dacht hem te herkennen als diezelfde jongen die op het podium van de iT madonna nadeed. Hij keek naar de grond, dus een hoi of doei was niet op zijn plaats. Al zoekende tussen de rekken bleef hij in mijn blikveld en ik schrok toen mij opviel dat hij, voor de tijd van het jaar weinig gekleed was. Nu waren het mooie dagen, maar niet zo mooi voor deze zomerkleren. Om zijn smoezelige voeten, flip flops in de vrieskou.

Het uniform van een dakloze.

En ik keek weg.

Het is nu twee dagen later en het zit nog steeds in mijn hoofd. Het was niet de confrontatie met het verleden, maar een confrontatie met mijzelf. Wat niet veel mensen weten is dat ook ik, een paar jaar geleden, niet ver van datzelfde punt heb gezeten. Financieel volledig ontspoort. Zonder de mensen om mij heen, was het anders gelopen dan nu. Ik ben er op eigen kracht overheen gekomen, en het enige wat ik ben kwijtgeraakt is een hoop geld en spullen. Ik heb deze periode diep weggestopt, maar soms zijn er momenten dat het naar boven komt. Zo'n moment was in de H&M

Wat weinig mensen beseffen is dat het makkelijker is, om de weg te verliezen dan op het goede pad te blijven.

Daar gaan we weer....

Vanmorgen maakte de webmaster van Dolly Dots.com een foutje. Hierdoor was tien minuten lang bekend dat de Dots nog een klein tourtje gaan doen. Net in deze tien minuten keek Rolf op de site...

Vanmorgen maakte de webmaster van de ticketservice precies dezelfde fout, en zo had ik voor de lunch al de eerste kaarten voor Alkmaar binnen. Arnhem (de voorlopig laatste) gaf daarna een foutmelding, dus deze webmaster was ook wakker geworden. Om 19:00 uur hadden we echter deze ook binnen. De rest van de tour is me te ver van huis. En op 1 van de avonden zitten we bij de Engelse Dots, Girls Aloud.

Het feest kan dus weer beginnen... He la di la di lo... of zoiets

Oh ja... verder had ik vandaag een off-dag, ben ik zat van van der Sloot, komt vanavond Martha voor het eerst in Torchwood (don't ask... :)), en had ik nu een som moeten maken voor mijn cursus... Morgen lekker naar Rakang, DE beste thai van Amsterdam en de vakantie boeken...

Kijk ook nog even op de site van DJ Donn... een lekkere mix voor zomer.. I like it..

Zin in....

Vakantie..

Vandaag dus inderdaad weer naar Arke, en in heel Sitges zijn maar 2 appartementen complexen te boeken. Dus dat was snel gekozen.

Alles staat in optie, en deze week gaan we boeken. Hoe meer ik me inlees in de omgeving, de barretjes en disco's, zowel gay-ranzig als normaal krijg ik er steeds meer zin in.

Helemaal toen ik las dat in Porte Aventura dit jaar, de snelste achtbaan van europa is geopend. Het ding schiet in 3 seconden naar de 135 km/u. Supergaaf.

Nu maar niet te enthousiast meteen drie keer achter elkaar erin, zoals 2 jaar geleden ind e Superman in sixflags, want toen liepen we met zijn vieren nog 2 uur misselijk en met hoofdpijn rond..