Fit Na

Het bloggen schiet er een beetje bij in... De cursus BKB neemt iets meer tijd in beslag dan ik had ingeschat... Maar... Voor de eerste inzendopgaves een 10... De tweede is zojuist op de post. Om de elke avond moet ik er iets aan doen, en tel daarbij alle sociale verplichtingen en de weken zijn vol..

Nu heb ik me vorige week ook nog eens ingeschreven bij een sportschool. Vanaf dinsdag 1 april ga ik beginnen.. ( en NEE, dit is geen grap). Er moeten wat kiloos af, zodat ze me niet in spanje straks terug de zee in proberen te rollen.

Verder heb ik sinds vorige week ook een nieuw speeltje.. Mixmeister... Zet zo al je dance-mixen over en naast elkaar en laat alles vloeiend in elkaar overlopen. En als je een beetje handig bent, en dat ben ik inmiddels, kan je zelfs de saaiste nummers een beetje opleuken met de backtrack van een ander.. Speelgoed voor volwassenen...

Dan nog even over Wilders... Ik heb de film niet gezien, niet willen zien, want alhoewel ik de boodschap begrijp, had ik het zelf anders gedaan.

Kijk, het gaan niet om moslims, het gaat niet om extremen, want die zullen er altijd zijn. Het gaat om de wil je aantepassen in de maatschappij waar je je in bevindt. En dat geldt voor iedere bevolkingsgroep. Dat geld voor nederlanders net zo veel als voor welke allochtoon dan ook. Ik ben voor maatregelen tegen een ieder die zich op wat voor manier niet wenst aan te passen aan de huidige samenleving. Er zijn genoeg moslims die zich wel aanpassen, en gewoon hun geloof kunnen hebben zonder problemen die nu de dupe zijn van 1 man, ook al zegt hij nog zo duidelijk, dat het alleen om de extremen gaat.

Nou ja, het blijft een moeilijke materie, maar ik vraag me steeds af, of een extreme christen slechter is dan een extreme moslim. Ik denk het niet...

Werving en Selectie

Ik heb de afgelopen weken niets geschreven, terwijl er misschien wel een aantal stukjes ingezeten hebben. Sjans in de metro, ranzige homofeestjes, kiespijn, een gepimpte hond en nog meer van dat soort belevingen.

Echter heb ik het een beetje te druk gehad.

Zoals ik al eerder heb geschreven, ben ik bezig met een cursus, om in ieder geval in de toekomst een keuze qua carrriere richting te kunnen maken. En dat gaat steeds meer tijd kosten. Voor mijn eerste inzendopgave had ik een FOKKING TIEN!!! En dat voelt op je 37 nog steeds goed. Betekend wel dat mijn volgende inzendopgave volgende week ook goed moet zijn.....

Vervolgens heb ik vorige week gesolliciteerd op een functie... via Monsterboard. Daarvoor moest is echter mijn CV uploaden. Sindsdien word ik geteisterd door W&S bureaus. Via de mail, via mijn mobiel en thuis.

Een W&S bureau willen graag mensen plaatsen, want daar verdienen ze aan. En helaas interesseert het ze vrij weinig hoe en met wie ze dat doen. Er zit er 1 bij die me al zeker 20 keer heeft probereb te bellen. Helaas zijn het vooral banen bij bedrijven waar ik niets te zoeken heb. Ik heb een heel duidelijk beeld wat voor een functie en bij wat voor een bedrijf ik wil.

Toch geeft het wel een goed gevoel dat je zo gewild bent, alleen zijn de motieven van de bureaus alleen maar in Euro's

Het bedrijf waar ik heb gereageerd.... die hoor of zie ik niet...

Zucht...

Dus als er de komende weken niets komt, bedenk dan maar dat ik mezelf heel erg aan het upgraden ben....

Stop me....

Stop me, oh, oh, oh, stop me
Stop me if you think that you've
Heard this one before
Stop me, oh, oh, oh stop me
Stop me if you think that you've heard this one before

Cuz nothing's changed
I still love you, oh, I still love you,
Only slightly, only slightly less than I used to... my love


Het mooiste liedje van dit moment, wat ik al ruim een half jaar geleden op de myspace van Marc Ronson tegenkwam, is Stop me... Een cover van een liedje van the Smiths.

Als part-time schrijver heb ik het om bepaalde stukken te schrijven en te voelen, nodig om in een bepaalde "mood" te komen. Eigenlijk altijd lukt dat met muziek. Stop me.. is 1 van die liedjes die dat gevoel bij mij oproepen. George Micheal's Listen without prejudice is ook zo'n cd.

Die cd kwam uit in een periode waarin ik, voor het eerst verliefd werd op een jongen. Deze jongen, Floyd, werd binnen een paar dagen van bereikbaar naar onbereikbaar. Alleen dat gevoel bleef ruim 2 maanden door mijn lijf gieren. In die 2 maanden kwam ik hem nog regelmatig tegen in de stad, waarbij ik OF door de grond zakte OF door de lucht vloog op een roze wolk. Hij had de cd gekocht, en zei tegen mij dat vooral "Cowboys en Angels" een heel mooi liedje was. Natuurlijk kocht ik nog dezelfde dag de cd, en draaide de cd, en vooral dat liedje. De zin... "It's the ones you resist, we most want to kiss...." zorgde bij mij voor zo een gevoel van leegte dat nog steeds als ik dat liedje hoor, ik datzelfde gevoel krijg.

Ik hoef natuurlijk niet te vermelden dat het nooit iets is geworden, maar ik weet zeker dat in een andere situatie we heel gelukkig geworden zouden zijn..

Maar ja...

Dat is met alles zo...