Ut weekje van de shocks

Deze week was ik even alleen... Rolf was een weekje naar terschelling net mijn schoonmoeder. En stiekum vond ik het niet eens erg. De week begon met een enorme off-dag. Vrijdag kickte bij mij de vermoeidheid van alle gebeurtenissen er kei en keihard in. Toch naar de film en even een strawberrymargherita gedronken, maar zaterdag toch de hele dag geslapen. Zondag al om half elf in de morgen naar het strand. Kopje koffie in de ochtendzon, en daarna met Morris en Debbie het strand op, waar Morris dankzij een hele diepe geul bijna niet meer onder ons was geweest. Volledig koppie onder en meneer zwaar in shock. Hij is namelijk allergisch voor water.... De rest van de wandeling dus op de arm onder de jas, totdat meneer droog was.

Om 13:00 thuis en lekker op de bank met een aantal cd's en heerlijk relaxen.

En toen gebeurde het.. Een cd die ik al tijden niet had gehoord, en eigenlijk nooit goed had geluisterd kwam keihard aan. Niet vanwege de muziek, niet vanwege herinneringen maar vanwege 1 regel in het laatste liedje. Nog nooit had ik die regel gehoord, en in 2 seconden veranderde de hele betekenis van een liedje wat daarvoor wel mooi was in een liedje waarbij ik vanaf nu kippenvel ga krijgen.

The day before I went away van Texas gaat over de dingen die iemand aan een ander probeert duidelijk te maken de dag voordat ze hem verlaat. Aan het einde fluistert ze... I only wanted you to stop me... (wat ik nog nooit had gehoord).

In mijn boek gaat de climax over die allerlaatste schreeuw naar aandacht die niet wordt gehoord. Net als in het liedje van Texas probeerd ze hem duidelijk te maken dat ze weggaat, dat hij nog een kans heeft om iets te doen. Maar omdat hij niets doet, gaat ze weg.. MOET ze weg.

Ik heb zelf nooit in zo'n situatie gezeten, maar omdat het boek, en alle situaties zo in mijn hoofd zitten, begrijp ik precies wat ze moet voelen op dat moment. Niet weggaan omdat je niet meer van iemand houdt, maar weggaan omdat je teveel van iemand houdt.

Maandag een nieuwe mix, dinsdag ouders, vanavond mixje ge-fine-tuned, en morgen is Rolf er weer.

Nu moet ik nog.. Lezen, Dallas kijken, Dynasty kijken, cdtjes luisteren, in mijn boek schrijven, surfen op het net, cursussen, sporten en nog 100 andere dingen. Dus van mij mag hij nog wel een weekje wegblijven, ook al is het best gezellig als we morgen eindelijk de Dr Who finale kunnen kijken.

Oh ja.. Ik heb bij de aussiebum een nieuwe zwembroek besteld. Dus als je deze zomer (als hij nog komt) een iets te dikke man in een iets te kleine zwembroek ziet lopen, lach hem dan niet uit... Ik zou het kunnen zijn....